เขา (แกะศิลป์ชาวบ้าน) พ่อปู่ผมยาว วัดพระแท่น อ.พิบูลย์รักษ์ จ.อุดรธานี
ในวงการเท่าที่ผมเคยพบเจอ เพียง3ชิ้น
1.อยู่กับผม
2.อยูกับผู้ใหญ่ทาง(บ้านนาบัว)
3.อยู่กับผู้ใหญาท่านนึงใน เมืองอุดรธานี
พ่อผมยาว เป็นลูกศิษย์จอมขมังเวทย์ ของ(หลวงปู่พิบูลย์) วัดบ้านแดง
รายละเอียด
ในบรรดา ลูกศิษย์(หลวงพ่อพิบูลย์)นั้น (พ่อผมยาว)� ออกจะพิสดารที่สุด
(พ่อผมยาว) ท่านนี้เป็นผู้ทึ่มีบุคลิกพิสดาร ไม่ใช่พระภิกษุ ไม่ใช่คนปกติอย่างเราท่าน จะเรียกว่าเป็นคนที่อยู่ในจำพวก(ฤาษี) ก็ดูจะพอเป็นไปได้มาก
1.ในสมัยที่พ่อผมยาวได้ไปเรียนธรรมจากฤษี พอเรียนจบแล้วจะต้องถือข้อ
ปฏิบัติไม่พูดกับใครเป็นเวลา 10 ปี
ตอนที่อยู่วัดนอก (วัดสามัคคีบำเพ็ญผล) หนองหาน มีประชาชนบางกลุ่ม ทั้ง
เด็กและผู้ใหญ่เข้าใจว่าท่านบ้า เอาก้อนหินและท่อนไม้ขว้างปาท่าน บางครั้ง
ศีรษะแตก ท่านจะถุยน้ำลายใส่ฝ่ามือป้ายแผลเลือดก็หยุด แผลก็หายทันที
บางคนเอารังมดแดงเคาะใส่มดก็ไม่กัด
2.เมื่อมาอยู่บ้านแดง หลวงพ่อพิบูลย์แต่งคนไปโกนผมให้ท่าน ปรากฏว่าใครก็
โกนไม่เข้า ( เส้นผมไม่ขาด ) ท่านบอกว่าถ้าอยากจะโกนจริงๆต้องใช้มีดของ
ท่านเองจึงจะสำเร็จ
หลังจากโกนผมแล้ว ก็เริ่มด่าทอผู้คนว่า �ห่ากินผี ผีกินห่า� อยู่หลายวัน
ปรากฏว่า วัวควายชาวบ้านล้มตาย เพราะโรคห่าทุกครัวเรือน ชาวบ้านมา
คารวะท่านแล้ววัวควายที่เหลือจึงรอด
3.เขียนคาถาพันขาเหยี่ยว ปืนหน้าไม้ยิงไม่ถูกเหยี่ยว
4.จมน้ำนาน 1 ชั่วโมงไม่ตาย
5.ชอบจุดไฟเผากองฟางหรือกอไผ่ พอเผาแล้วจะไปยืนขวางไฟไว้ไม่ให้
ลุกลามไปไหม้อย่างอื่น แม้ไฟจะลุกท่วมตัวท่านก็ไม่เป็นไร
6.เครื่องรางของขลังที่ท่านทำให้ ปรากฏมีอานุภาพอยู่ยงคงกระพัน และถือไป
ที่ไหนคำว่า ผี ไม่มีที่นั่น
7.ตอนฌาปนกิจศพท่านจุดไฟไม่ไหม้ ไฟดับหมดแล้วศพท่านกลับยังอยู่เป็น
ปกติ หลวงพ่อพระครูอมร ธมฺโมภาส(อาจารย์ชม) ต้องทำพิธีตัดร่างกายของ
ท่านเป็นชิ้นๆแล้วโยนเข้ากองไฟทีละชิ้นจึงเผาสำเร็จ